Roseau, Dominica

Hoera! Het is 28 februari. Vandaag is Idris jarig. Cadeautje: Dominica. Het eiland waar we al een tijdje naar hebben uitgekeken. En wat voor een eiland… Rijk begroeide bergen, wel 365 rivieren en het regenwoud is hier groener als geen ander eiland in het hele gebied. Het heeft minder stranden en misschien is dit de reden dat het eiland iets minder bezocht wordt. Ik zeg een gemiste kans...

Er staat een leuk uitstapje op de agenda. We gaan met Sea Cat tours een aantal mooie plekjes op Dominica bekijken. Sea Cat is onze gids. Zijn echte naam is Octavius, zijn bijnaam Sea Cat hetgeen ook een inktvissoort is. Het is inderdaad iemand met, bij wijze van spreken, meerdere armen die alles voor je kan regelen hetgeen we later nog zullen merken.

Ready to go !!

We vertrekken om 9.00 uur met de Mero en Rafiki crew richting Morne Trois Pitons National Park. Het is een natuurpark. Eigenlijk kun je wel zeggen dat heel Dominica een natuurpark is maar goed… Onderweg zet Sea Cat de bus verschillende keren aan de kant om ons een vrucht te geven zoals bijvoorbeeld de Guave of om ons te laten snuiven aan kaneel of citroengras. We stoppen bij een tuin waar Sea Cat al snel in een boom verdwijnt en begint te schudden. De grapefruits vliegen je om de oren en de kids vinden het prachtig. Ook proeven we “de M&M’s” van het regenwoud ofwel we zuigen aan de cacaovrucht. Kokosnoten worden opengehakt en suikerriet wordt uitgeperst. Het is echt geweldig om zo de natuur te beleven.

Even uit de bus om vruchten te plukken

Als je goed kijkt, zie je SeaCat in de boom zitten

Maar de vruchten krijg je er met een stok ook wel uit

Grapefruits rapen,

kokosnoten leeg drinken en

eten

Verser dan dit krijg je ze niet!

Suikerstengels persen voor in de grapefruit sap

Vanaf een bepaald punt beginnen we aan een 45 minuten durende wandeling richting de Middleham Falls. Een goed wandelpad midden door het regenwoud leidt ons naar de waterval. (zie video hieronder)

De omgeving is prachtig, het is ook best even zweten maar de eindbestemming is het meer dan waard. Heerlijk afkoelen in het verfrissende heldere water.

Mannen van de Jungle

En vrouwen van de Jungle

Regenwoud

De Middleham Fall

Lekker fris water

Vervolgens onderweg naar Titou Gorge. Titou betekent little throat in het Creools. In deze kloof stroomt, je kan wel zeggen zeer verfrissend water, van een waterval. We zwemmen tussen hoge rotswanden richting de waterval, hetgeen best spannend is. Wanneer je omhoog kijkt zie je regenwoud. De eerste stop onderweg is een inham waar we even als groep bij elkaar komen. Sea Cat spoort de groep heel goed aan en we gaan als een team onderweg naar de volgende plek. We klimmen door een opening en komen bij het begin van de kloof waar de waterval naar beneden stort. In deze kloof is ook een scene van Pirates of the Caribbean opgenomen. YES, we did it. De sfeer is goed en we zijn trots. Tot slot lekker warm worden bij een stroom uit het hoger gelegen boiling lake.

Meer regenwoud

De ingang van Titou Gorge

En binnen

Een spleet tussen de rotsen

en watervalletjes

De laatste stop is Trafalgar Falls. Hier zie je de waterval zo’n 40 meter vanuit de groene jungle naar beneden storten. Tussen varens en rotsblokken ontspringen uit het binnenste van het eiland heetwaterbronnen. Het is een vulkanisch eiland… Heerlijk lekker badderen in verschillende warme poeltjes. Hier kan geen kuuroord tegen op haha.

Trafalgar Falls

Kuuroord?

Op de terugweg stoppen we opeens bij een restaurantje en Sea Cat begint vrolijk happy birthday te zingen voor Idris. Hij heeft een taart weten te regelen. Wat een geweldige verrassing zo op het einde van de dag. We zijn dankbaar en zullen deze dag werkelijk nooit vergeten.

 

Saint Pierre, Martinique

Dinsdagmiddag 25 februari droppen we rond een uurtje of drie het anker bij Saint Pierre, een mooi stadje aan de voet van de vulkaan Montagne Pelee. Ik wil nog snel de kant op omdat dit een plek is met een verhaal…

Vroeger was dit geen stadje, nee het was de hoofdstad van Martinique. De stad was welvarend met de bijnaam “het Parijs van de Antillen”, tot het noodlot toesloeg… Op 8 mei 1902 barstte de vulkaan uit. Ruim 30.000 mensen en een groot gedeelte van de stad zijn toen letterlijk verdampt door een enorme gloedwolk die binnen enkele minuten de stad bereikte. Slechts twee personen overleefden de ramp. Beiden zaten in een gevangenis met zeer dikke muren en kleine vensteropeningen die van de vulkaan afgekeerd waren.

Wat een natuurgeweld en wat een verhaal. Werkelijk iets om zeer van onder de indruk te zijn… Dus Finn en ik zijn nog snel die namiddag de kant op gegaan opzoek naar het museum. Het was een klein museum en daar hebben we samen oude foto’s en voorwerpen bekeken van voor “de catastrofe”, zoals ze het hier noemen, en erna. Bijzondere foto’s, hieronder zie je er twee.

St-Pierre voor de uitbarsting. Een bedrijvige hoofdstad.

St-Pierre na de uitbarsting. De ruïnes…

Finn en ik zijn hier echt van onder de indruk. Het verhaal van St-Pierre wordt vaak aan boord herhaald. Hetgeen niet zo gek is in dit gebied daar alle eilanden hier, vulkaan eilanden zijn.

We nemen een ijsje ter verkoeling en vertrekken terug naar de DixBay die rustig ligt te dobberen in de baai. Een baai met op de bodem meerdere schepen gezonken op 8 mei 1902. Je gaat toch even anders slapen…

Saint Pierre zoals het nu is

De vulkaan



De kathedraal