woensdag 15 augustus 2012

Dagboek van een dag

“En hoe vermaken jullie je nou op een gemiddelde dag??” Die vraag kunnen we ons wel voorstellen. Daarom een stukje uit ons dagboek van een willekeurige dag.

Meestal horen we “Eerste” uit Finn zijn slaapkamer wat inhoud dat meneer als eerste wakker is, maar vaak ook ligt de slaapkoning tot laat te slapen. Het gebeurt ook wel dat wij wakker worden en de luisterboeken uit zijn cd speler al horen. Na het wakker worden moet er natuurlijk nog even geluierd worden, of wordt er met lego op bed gespeeld.

Na het ontbijt, wat de laatste maand eigenlijk altijd bestaat uit stokbrood, gaan we opruimen zodat de school kan beginnen. De letters gaan redelijk maar Finn is een ster in rekenen.

Vanmorgen kwamen Mette en Mats van de Mero met de bijboot langs en wordt er driftig spelletjes Uno gespeeld. Daarna gaan we naar de haven varen, want de berg met wasgoed wordt zo langzamerhand wel erg groot. In de haven hopen we een wasmachine te vinden, anders moet het allemaal met de handwas gedaan worden. Uiteraard help Finn mee met wassen en het ophangen.

De middag vliegt om. Beetje praten, eten, drinken, ouwehoeren, klussen, bijboot varen, opruimen enz enz. Rond vijf uur gaan we meestal borrelen samen met andere vertrekkers. Erg gezellig en de kids vermaken zich dan ook prima door te varen met de bijboot of te zwemmen.

Het avondeten beginnen we meestal rond de klok van acht uur en bestaat de laatste tijd steeds meer uit barbecue op de Cobb. De buren hebben zelfs al een paar makrelen gevangen die ook ge-Cobb-t worden. Zelf zijn we nog niet zover dat we vis gevangen hebben.

Kinderbedtijd is rond tien uur, na de afwas. Berenice leest nog even een verhaaltje voor en dan kan Finn lekker slapen. Zelf gaan we meestal een uurtje later naar bed.

De dagen vliegen om. We varen nu van Ria naar Ria, van ankerplek naar ankerplek en het bevalt ons steeds beter. We zijn alweer een stuk relaxer dan toen we nog in Engeland lagen en ook tegenslagen zoals het schroefaslager wat nog vervangen moet worden en de automatische pilot die het nog niet goed doet, kunnen we aardig handelen.

Ontbijt

Zeilen naar de volgende baai

Onder tussen appeltje eten

en relaxen

Land in zicht

Ik mis wat

1e tand eruit!

Meer land in zicht

En nog meer

Dolfijnen wijzen de weg lijkt het wel

Zeil opdoeken

Laatste stukje

Anker erin en

Borrelen!

Straks naar het strand om te zwemmen

DixBay voor anker

woensdag 8 augustus 2012

Wees als water…

Het water bereikt zijn doel door ononderbroken te stromen. Het vult elke diepte op, voordat het verder stroomt. Het schrikt voor niets terug – geen gevaarlijke plek, geen val in de diepte – en verliest door niets zijn eigen essentiële aard. Onder alle omstandigheden blijft het zichzelf trouw. (Richard Wilhem in zijn vertaling van de I Tjing, het Chinese boek der verandering)

Toen Finn zei “ik vind water stom” kwam bovenstaande tekst al snel ter sprake. Want laten we eerlijk zijn water is natuurlijk momenteel ons dagelijkse ding.

We liggen momenteel in de haven van La Camarinas. Het is een gezellig klein plaatsje in een mooie baai. We liggen samen met de Mero en de Lunda. Er zijn hier meerdere kleine strandjes. Eén van de strandjes ligt naast een riviertje en dat is dolle pret voor de kids. Lekker spelen, dammetjes bouwen etc. 

Toen we door de kleine branding terug gingen naar de boot hebben we een paar flinke golven in ons bootje gekregen. Alles drijfnat natuurlijk haha. Onze ervaren surfer aan het woord (Renzy) “je moet goed kijken naar de golven, er zit een soort patroon in. Je moet het goede moment afwachten en dan de boot de zee opduwen…”. Deze tip nemen we zeker ter harte.

Gisteren hebben we de hele dag in de haven vertoeft. Rens is om 06.30 uur op de bus gestapt richting Porto. Verder boodschapjes gedaan, wasje gedraaid en lekker gedoucht. In de supermarkt zijn we uitgenodigd door een Spaans echtpaar om een kopje koffie met hen te drinken. Ze hadden beide jaren bij de Hoogovens gewerkt. Ze hebben ons getrakteerd op een Spaans lekkernij, grote mosselen, lekker hoor. Vervolgens rond vijf uur lekker geborreld met Coen en Yasmin van de Mero. Vandaag zijn de plannen een riviertje op te varen met de Little DixBay. Stroomopwaarts ligt een klein dorpje, we zijn benieuwd.

In Spanje beginnen we langzaam een beetje op ons gemak te raken. We hebben nog teveel de neiging de dagelijkse hobbeltjes op het pad te zien als beren op de weg. Rob en Rens hebben met grote ogen gekeken naar onze stress momenten maar hadden hier gelukkig begrip voor, mannen dank hiervoor! Ja, je stapt toch zomaar uit je dagelijkse vertrouwde omgeving (structuur) en moet daar echt even aan wennen,wij in ieder geval wel. We zijn niet gewend te reizen en zijn dit momenteel, zeg maar aan het leren met vallen en opstaan…

Vandaar de les ”Wees als water” en “Go with the flow”!


Renzy is net gearriveerd

Genieten van de zon

King of the world

Eten in een Jamoneria

De ham hangt aan het plafond

Echte ambacht, snijden van een Pata negra

Feest in LaCoruno

Gezellig.....

Weer gezellig.....

Santiago de Compostella

Mooi hoor

Zonnen op het plein

Renzy an die arbeid

Relaxen

Vaste wal loopt toch makkelijker

Maar het is zo ook wel cool

Met de Little DixBay naar het strand

DixBay ligt voor anker

Vertrek richting Camarinas

Die hebben we in Nederland niet

Finn en vriend Mats aan het vissen