De Dix-Bank

Volgens de reisfolder zijn de bezienswaardigheden op Faial de vulkaan Caldeira, het nieuwe land aan de west kant van het eiland (Ponta dos Capelinhos) en de haven met zijn beschilderde kademuren. De schilderingen worden volgens oude traditie aangebracht door bemanningen van schepen die de haven van Horta aandoen. Na verloop van tijd bleek de kademuur zelf vol te staan, en nu worden alle vrije stukken beton / kade / muur / gebouw of wat dan ook, voorzien van een kleurrijke handtekeningen. Wij kunnen dan natuurlijk niet achter blijven en zo beginnen we aan het schilderachtige bewijs dat de DixBay op Faial is geweest.

De hele kademuur staat al vol

Om te beginnen zoeken we een stuk beton uit met een schildering die nauwelijks meer zichtbaar is. We schuren het oppervlak schoon en kwasten er een paar lagen wit op. Dan kliederen we het rood en blauw en uiteindelijk de letters. Het kan vast strakker, maar het resultaat mag er toch zijn!

Schuren en een paar lagen wit erop

Rood Wit en Blauw

De belettering

Klaar!

Eén van de vele

Trots

Maar helemaal tevreden zijn we nog niet. We zoeken nog naar iets ludieks, iets aparts wat niemand anders heeft. En dan zien we het nog maagdelijk witte havenkantoor. “Zouden we daar niet iets mee kunnen?” We lopen een rondje om het gebouw heen, zien allemaal politie en douane mensen en besluiten dat dit té zou zijn. Dan valt ons oog op één van de vier bankjes aan de waterkant. Drie ervan zijn al beschilderd, maar de 4e zou “van ons” kunnen worden!

De laatste maagdelijke bank

We lopen naar de boot, halen de pot witte verf en een schuurpapier en als een stel jonge jongens die graffiti op de muur kliederen, maken we snel de rugleuning wit. Dit wordt de Dix-Bank!! De dagen erop zijn we druk aan het schuren, rood verven, schuren, blauw verven, weer schuren, afplakken, nog een laagje wit, letters erop en dan is het klaar! Onze eigen Bix-Bank!!

Rugleuning wit gemaakt

Rood en blauw toevoegen

Plakletters erop

En het resultaat

Onze eigen DixBay-Bank

En hij zit prima!

Dit blijft de komende 10 jaar wel zitten!

Een jaar onderweg

Vandaag is het 15 juni 2013. Precies 1 jaar geleden gingen onze trossen in Enkhuizen los en nu, 365 dagen later liggen we op de Azoren in de haven van Horta. We hebben best een hoop landen gezien en ook veel beleeft. Maar onze reis is bijna ten einde. Voor Finn zat het er op St. Maarten al op en Berenice vliegt vanaf Faial naar huis. Nu moet de boot zelf nog naar Enkhuizen en dat ga ik samen met Harald doen. Nog een week of 3 te gaan dus.

DixBay bij vertrek

DixBay een jaar later

Super lekkere sfeer bij de haven van Horta

Ook wij gaan heel traditioneel een muurschildering maken

Top van de vulkaan op het buureiland Pico

De dagen na de aankomst op Faial klussen we wat aan de boot en samen met de crew van de Mathiba rijden we met een auto naar de top van de vulkaan. Er is een pad wat over de rand van de vulkaan loopt. In 2,5 uur loop je de hele krater rond met (als het mooi helder weer is) prachtige uitzichten. Helaas was er veel laag hangende bewolking dus geen mooie vergezichten voor ons.

De bodem van de krater

Samen met de crew van de Mathiba

Zou net zo goed Nederland kunnen zijn....

Bij een mooi groen eiland...

hoort ook veel regen!

Amsterdam 1635 mijl

Daarna rijden we naar “Het nieuwe land” aan de westkant van Faial. Een vulkaanuitbarsting in 1957/58 zorgde ervoor dat het eiland ongeveer 2,5 km2 groter is geworden. Wonderlijk genoeg is wel de vuurtoren blijven staan. De omgeving ziet eruit als een maanlandschap met heel fijn zwart zand en mooie wilde heuvels en rotsen. Er is een prachtig museum waar een film wordt vertoond waarin heel mooi wordt laten zien hoe een vulkaan ontstaat, hoe de Azoren zijn ontstaan en wat er tijdens een uitbarsting gebeurt. Erg interessant dus! Tegen de avond brengen we Berenice naar het vliegveld. Haar reis zit erop.

De oude vuurtoren die de uitbarsting doorstond

Maanlandschap

De Brandaris?

De reis van Berenice zit erop

Voor mij begint een tijd met vooral veel klussen aan de boot. De zeewaterpomp op de motor lekt olie en water, de stuurinstallatie schreeuwt om aandacht en er moet natuurlijk een muurschildering op de kade gemaakt worden. Tijd dus om de handen uit de mouwen te steken en daarna snel naar Nederland te komen!!